طبق آماری که دی ۱۳۹۷ منتشر شده، گردش مالی بازار VPN در ایران بیش از ۵۰ میلیارد تومان برآورد شده است. بر اساس این گزارش، به طور متوسط ایرانی‌ها ۵۰ میلیارد تومان در ماه و ۶۰۰ میلیارد تومان در سال هزینه فیلترشکن پرداخت می‌کنند.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی شصت دقیقه از کسب و کار نیوز، اما چرا در ایران این رقم ها برای فروش فیلترشکن هزینه می شود و به راستی این هزینه ها که از جیب مردم صرف می شود به جیب چه کسانی می رود. بسیاری از کارشناسان فضای مجازی و فناوری اطلاعات از رویکرد مثبت دولت در برابر فیلترینگ و درآمدهای حاصل از آن سخن می گویند و همین را دلیل سیاست های ادامه دار برای ادامه این اتفاق عنوان کرده اند. همین که تا به امروز این آمارها از فروش وی پی ان و دانلود فیلترشکن ها منتشر شده گواهی بر این ادعاست که دولت با وجود مشاهده چنین آماری هنوز به ادامه فیلترینگ و سیاست های خود در این راه اصرار دارد.

البته وزیر ارتباطات در این رابطه گفته است که فیلترشکن به راحتی در کشور فروخته می‌شود و هیچ برخوردی با آن صورت نمی‌گیرد. معلوم است چه کسی پشت این کار قرار دارد؟ چه کسی تجارت فیلترشکن می‌کند؟ افیای فیلترشکن‌ها چه کسانی هستند؟ آذری جهرمی اظهار داشت که نا امنی که در فضای مجازی ما به وجود آمده به دلیل منافع مالی است. عده‌ای نمی‌خواهند با حرکت در مسیر درست، منافع مالی‌شان را از دست بدهند.

اما به هر ترتیب به رغم سخنانی که وزیر ارتباطات مطرح کرده است هنوز این افراد که در ظاهر کسی نمی داند چه کسانی هستند در این بخش فعالیت دارند و درآمدشان هر روز بیشتر از روز قبل می شود و وزرات ارتباطات نیز همواره تاکید می کند دست این وزارتخانه روی دکمه فیلترینگ نرفته و مسوولیت این کار بر عهده سازمان های دیگر است. به هر ترتیب با افزایش فیلترینگ به ویژه پس از فیلترینگ تلگرام، خرید و فروش فیلترشکن‌ها به یک کسب و کار پررونق تبدیل شده است. در سال‌های اخیر نیز شایعات زیادی در خصوص گروه‌های ذی‌نفع در خرید و فروش فیلترشکن‌ها در محافل عمومی و فضای مجازی طرح شده است.

رضایت از درآمدزایی فیلترشکن ها

خرید و فروش فیلترشکن در کشور ما به تجارتی پر از سود تبدیل شده و هر کاربری برای استفاده از اینترنت ناچار به استفاده از فیلترشکن می شود. شرایطی در فضای مجازی ایجاد شده است که برای استفاده از تلگرام و دسترسی به بسیاری از منابع و سایت های خارجی کاربران ناچار به استفاده از فیلترشکن ها می شوند. به عنوان مثال یک برنامه نویس که روزانه با نرم افزار اندروید استودیو که ساخت شرکت گوگل هست کار می کند مجبور به استفاده از فیلترشکن است چراکه گوگل ایران را تحریم کرده و کاربر ناچار می شود با فیلتر شکن گوگل رو دور بزند. بنابراین تمام استفاده فیلترشکن برای دور زدن فیلترینگ تلگرام نیست. البته که بیش از نیمی از فیلترشکن ها برای استفاده از تلگرام خرید و فروش می شوند. اما از آنجاییکه فیلترشکن های رایگان که بر روی گوشی ها نصب می شوند پس از مدت کمی توسط برخی سازمان ها در کشور از کار می افتند کاربران را ناگزیر به خرید فیلترشکن های پولی کرده است. درآمد حاصل از خرید و فروش این وی پی ان ها صدها میلیارد تومان است که هنوز کسی نمی داند این پول ها به جیب چه کسانی وارد می شود. از طرفی سیاست هایی را از دولت مشاهده کرده ایم که نشان می دهد دولت از درآمدزایی حاصل از فیلترینگ ناراضی نیست و تمایل دارد که از این طریق درآمدزایی وجود داشته باشد.

به عنوان مثال برای خرید و فروش فیلترشکن که غیرقانونی و استفاده از آن توسط برخی غیرمجاز اعلام شده درگاه های پرداخت قانونی قرار داده اند. اینکه دولت به رغم مخالفت در برابر استفاده از فیلترشکن برخوردی برای خرید و فروش آن انجام نمی دهد و درگاههای قانونی را برای این کار آزاد گذاشته است شاید نشان از رضایت از درآمدزایی داشته باشد. بنابراین بسیاری از افراد فیلترشکن‌های مورد نیاز خود را از طریق اینترنت جست‌وجو و خریداری می‌کنند. با ورود به این سایت‌ها که برخی از آنها حتی فیلتر نیستند، مخاطبان را برای خرید به درگاه‌های بانکی هدایت می‌کنند. در حالی ‌که این درگاه‌ها قاعدتا باید صرفا برای کسب‌وکارهای مجاز که دارای نماد اعتماد الکترونیکی باشند، صادر شود. این احتمال وجود دارد که اشخاص با ثبت شرکتی که کسب‌وکار مجاز ارایه می‌کند، یک درگاه صوری گرفته و تراکنش‌هایی با هدف‌های دیگر را از طریق آن انجام می‌دهند.

انتهای پیام/م/