به نقل از پایگاه خبری 60 دقیقه و به گزارش خبرگزاری فارس گاهی برخی از حوادث در جهان می تواند تنگری باشد تا به فکر استفاده از موقعیت های راهبردی موجود در کشور که به دست فراموشی سپرده ایم یا سال ها در به سرانجام رساندن آنها تعلل کرده ایم، بیفتیم و برای بهره بردن از آنها تلاش کنیم. 

چهارم فروردین ماه 1400 برابر با 24 مارس 2021، یک کشتی غول پیکر در کانال سوئز مصر گیر افتاد و سبب مسدود شدن آن و ایجاد ترافیک دریایی شدیدی شد.

کشتی غول پیکر پانامایی «اور گیون» (Ever Given)، در بحبوحه مذاکرات در مورد پروژه های حمل و نقل تجاری جایگزین، سبب شد تا در مورد آینده کانال سوئز گزارش هایی منتشر شود.

پایگاه خبری المانیتور نوشت، با این اتفاق، روسیه و ایران خواستار یافتن مسیرهای جایگزین حمل و نقل دریایی شدند.

مقامات کانال سوئز پس از تلاش حدود یک هفته ای، کانال را در 29 مارس بازگشایی کردند و به دنبال آن، ترافیک دریایی از سر گرفته شد.

* ایران جایگزین بهتری برای کانال سوئز دارد

ایران، روسیه و هند در شهریور ماه ۱۳۷۹ در سن پترزبورگ، توافقنامه موسوم به موافقتنامه احداث « راه گذر حمل و نقل بین المللی شمال-جنوب» امضا کردند.

ین مسیر بسیار به لحاظ مدت زمان و مسافت سفر بسیار با صرفه تر از کانال سوئز است.

ایران می تواند از این گزینه پیش روی خود که به مراتب بهتر است، استفاده کند و مسیری با منافع بیشتر به جهان عرضه نماید.

همچنین این امکان برای کشور فراهم بود تا با یک برنامه ریزی منسجم از این حادثه در کوتاه مدت، بی بهره نماند.

بطوریکه به گفته برخی کارشناسان، در حادثه سوئز، ایران می توانست با یک برنامه ویژه برای عبور بار کشتی های معطل مانده در دریای سرخ از داخل خاک کشور و تسهیل فرایند های گمرکی و بندری، حجم گسترده‌ای از بارهای بین المللی را در مدت زمان کوتاهی از خاک کشور عبور دهد و درآمد شایانی کسب شود. 

* راه گذر حمل و نقل بین المللی شمال-جنوب

راه گذر بین المللی شمال-جنوب از مسیرهای راهبردی در نیم ‌کره شرقی جهان است.

این راه‌ گذر ارتباط ترانزیتی کشورهای شمال اروپا و روسیه از طریق ایران و دریای خزر به کشورهای حوزه اقیانوس هند، خلیج فارس و جنوب آسیا را برقرار می کند.

در عین حال، پس از متصل شدن خلیج عمان و بندر چابهار در ساحل شرقی دریای مکران به این راه گذر، این بندر، نقش مهمی در انتقال کالا به شرق ایران و همسایه های شرقی کشور و آسیا میانه بازی خواهد کرد.

اگر تمامی زنجیره مسیرهای این راه گذر تکمیل شود، انتقال بار از بندر بمبئی به مسکو، تقریبا یک ماه زمان می برد؛ این درحالی است که در انتقال کالا در مسیر مشابه از طریق دریای بالتیک، هزینه حمل و نقل 20 درصد افزایش خواهد داشت.

اگر تمامی زنجیره مسیرهای این راه گذر تکمیل شود، انتقال بار از بندر بمبئی به مسکو، تقریبا یک ماه زمان می برد؛ این درحالی است که در انتقال کالا در مسیر مشابه از طریق دریای بالتیک، هزینه حمل و نقل 20 درصد افزایش خواهد داشت.

موافقتنامه احداث این راه ‌گذر بین‌المللی شمال-جنوب در شهریور ماه ۱۳۷۹ در سن پترزبورگ میان کشورهای ایران، روسیه و هند به امضای وزرای حمل و نقل سه کشور رسید.

در صورت احداث و تکمیل این راه گذر، مدت زمان و مسافت این مسیر تجاری میان آسیا و اروپا تا 40 درصد کاهش میابد مدت زمان سفر تا ۲۰ روز و هزینه ها تا ۳۰ درصد کاهش میابد که در نتیجه گزینه ای برتر برای جایگزینی کانال سوئز در ترانزیت به شمار می رود.