ویروس جدید جهانی، انسان ها را در خانه ها نگه داشته و روابط بین مردم با دولت، دنیای خارج و حتی با یکدیگر را تغییر داده است. با شروع انتشار ویروس در جوامع، تماس افراد با یکدیگر به حداقل رسیده، استفاده از حمل و نقل عمومی کاهش یافته، مسافرت های غیرمجاز و غیرضروری محدود و ارتباطات مردم در اجتماعات کمتر و یا حتی قطع گردیده است. بنابراین می توان گفت با حضور این ویروس در جامعه، در کل سرمایه اجتماعی جامعه کاهش یافته است.

اضطراب، ترس، تنبلی، افسردگی، بی حوصلگی، بیکاری، بی برنامگی و کاهش امید به زندگی، از جمله تأثیرات سویی است که ویروس کرونا بر جامعه و خانواده ها خواهد داشت. از طرفی این بحران می تواند سبب تشدید فقر و نابرابری های اجتماعی نیز گردد، به این دلیل که بسیاری از مشاغل کوچک و بدون پشتوانه ضرر سنگین و قابل

توجهی را به دوش خواهند کشید، همچنین به دلیل اینکه در این زمان هزینه های مراقبت و مقابله با  ویروس افزایش می یابد، میزان دسترسی به امکانات مراقبتی به گروه های مختلف جامعه وابسته خواهد شد.

بنابراین می توان گفت بحران کرونا علاوه بر بار اقتصادی بسیاری که بر دوش دولت می گذارد، هزینه های اجتماعی قابل توجهی را نیز برای اعضای جامعه به همراه خواهد داشت. لذا ضروری است که در این شرایط علاوه بر اطلاع رسانی صحیح و دقیق، اعتمادسازی و مدیریت صحیح بحران و نیز استفاده از متخصصان و فعالان اجتماعی، به کنترل و کاهش اثرات اجتماعی ناشی از این اپیدمی پرداخت.

از طرفی دیگر، ظهور ویروس کرونا در جوامع، تغییر در سبک زندگی مردم را به دلیل تغییر در نحوه کار، آموزش و یادگیری، بازی، اوقات فراغت، خرید، ورزش و فعالیت های روزمره افراد به دنبال دارد.

تغییر در نحوه ی کار از آنجایی ناشی می شود که بحران کرونا باعث رکود بسیاری از کسب و کارهای کوچک سنتی می گردد، در صورتی که کسب و کارهای جدید و نوپا را به فروشگاه های اینترنتی مبدل می نماید. این تغییر، از رفتار مشتریان آغاز و سپس به شرکت ها و صنایع منتقل می گردد. بنابراین شرکت ها و کسب و کارها نیاز است که جهت رفع نیازهای مصرف کننده، راه حل های خلاقانه در زمینه ی تولید محصولات، توزیع و فروش آنها به کار گیرند و تهدیدهای این رخداد را به فرصت های خلاقانه و نوآورانه تبدیل نمایند.

لذا در این شرایط مشاغل سنتی در رقابت با کسب و کارهای جدید و اینترنتی، با شکست سنگینی رو به رو خواهند شد.

کاهش ارتباطات حضوری وچهره به چهره، سبب افزایش ارتباطات دیجیتال و نیز جایگزینی سیستم های آموزشی گردیده است. بنابراین می توان گفت در این شرایط، فضای اجتماعی و رسانه ها توانسته اند بیش از هر زمان دیگری کارکرد مثبت خود را به دانش آموزان، دانشجویان، خانواده ها و در کل به سیستم آموزشی به نمایش بگذارند.

قرنطینه و گذراندن زمان بیشتر اعضای خانواده در کنار یکدیگر، سبب تأثیرات چشمگیری در روابط بین اعضای خانواده ها و به وجود آمدن دغدغه سرگرمی و نگهداری فرزندان شده است. بحران ناشی از کرونا، چالشی بزرگ در عرصه اجتماعی و روابط مردمی، از سطحی ترین تا عمیق ترین روابط را داشته است. این امر سبب شده تا سرگرمی و اوقات فراغت خانواده ها تغییر قابل ملاحظه ای نموده و خانواده ها را به سمت سرگرمی هایی همچون مطالعه، تماشای فیلم، گوش دادن به موسیقی و فعالیت های فکری سوق دهد. لذا تغییر در نحوه گذراندن اوقات فراغت می تواند شکوفایی استعدادها و خلاقیت های فردی را به همراه داشته باشد و نیز سطح فراگیری آموزش های عمومی را افزایش دهد.

همچنین مردم به دلیل اجتناب از حضور در اجتماعات، حتی جهت خرید مایحتاج روزانه، به خرید اینترنتی روی آورده و این نوع از روش خرید را به روش معمول در سبک زندگی شان تبدیل نموده اند. لذا تغییر در روند فعالیت های بازار و بسیاری از کسب و کارها، سبب تغییر در رفتارهای اجتماعی شده و استقبال از کسب و کارهای اینترنتی را دو چندان نموده است.

بنابراین با توجه به آنچه در این چندماه از ظهور ویروس کرونا در جامعه قابل مشاهده است می توان گفت زندگی اجتماعی در این برهه از زمان به طور کامل متوقف نشده، بلکه شکل آن به کمک فناوری های روز، فضای مجازی، شبکه اجتماعی و رسانه ها تغییر نموده است. لذا در جهت کاهش تهدیدهای اجتماعی پیش رو در این شرایط، نیاز به بهره گیری از فرصت های پنهان اما بسیار در زمینه های مختلف اجتماعی و فرهنگی است و تلاش در جهت تسهیل چنین تغییراتی در سطح و سبک زندگی جامعه نه تنها برای گذر از این بحران بلکه جهت آماده سازی جامعه در برابر بحران های آینده ضروری است.